Ο ΚΡΟΝΟΣ: Συμβολίζει το χρόνο και ό,τι συνεπάγεται κάποιον περιορισμό. Ερχόμαστε σε μια δεδομένη στιγμή, θα φύγουμε σε μια δεδομένη στιγμή κι αυτά τα μοιραία γεγονότα υπαγορεύονται από τον Κρόνο, που συμβολίζεται εξάλλου από ένα δρεπάνι, ή ένα σταυρό (τα εμπόδια) που κυριαρχεί πάνω από το ημικύκλιο: την ύλη.

Ο Κρόνος συμβολίζει την πείρα, τις καθυστερήσεις, τη γνώση, τα ηλικιωμένα άτομα, τα γεράματα, ό,τι δηλώνει συστολή, φρόνηση, μικρό πλούτο που συσσωρεύεται δύσκολα. Όταν βρίσκεται σε άσχημη θέση, μπορεί να υποδηλώνει την αποτυχία, το θάνατο, τους εχθρούς.

Σημαίνει τη μοναξιά, την επιστήμη, τη διοίκηση, τους παππούδες, τα υπόγεια, τις φυλακές, ό,τι είναι βαρύ, αργό, την καρτερία, τη λιτότητα, τους περιορισμούς, την περίσκεψη, τους γέρους, την αγαμία. Τον ερημίτη, το μοναχό αλλά και το μονάρχη (και οι δύο λέξεις έχουν την ίδια ρίζα: μόνος. Και ο μοναχός και ο μονάρχης είναι απομονωμένοι, ο ένας με την ίδια του τη θέληση κι ο άλλος λόγω του μεγαλείου του, αλλά και οι δύο δυστυχισμένοι).

Μέσα στο φυσικό σώμα ο Κρόνος επηρεάζει το δέρμα, το σκελετό, τις αρθρώσεις, την κήλη, την αγκύλωση, τα κρυολογήματα, τους κουφούς κλπ.

Κυβερνά τους ανθρακωρύχους, τους κηπουρούς, τους μολυβδοποιούς, τους επιστήμονες, τους μηχανικούς, τους πολιτικούς άνδρες, τους καρδινάλιους, αυτούς που γνωρίζουν και σωπαίνουν.

Τον εξετάζουμε μέσα στο θέμα για να μάθουμε σχετικά με τη σταθερότητα πνεύματος του ατόμου, τη μόρφωσή του, την επιστήμη του, την καρτερικότητα και τα γεράματά του. Μας λέει πώς θα τελειώσουν τα πράγματα· αντιπροσωπεύει την τελευταία λέξη.